Í løgum sínum setir Elinborg ofta alheiminum spurningin, hvussu hon skal skilja sín egna hugaheim. Brennandi spurningar um stórar kenslur, sum einans kunnu temjast, tá tær gerast frælsar. Tónleikurin speglar umhvørvið. Brimið, silvitni, longu ljósu næturnar, vetraródnirnar. Tey spor, vit menniskju sjálvi slóða og síðan tey, sum lívið leggur eftir í okkum.

Onkursvegna ger spæliplássið í Syðrugøtu andan hjá G! til hold. Restina av árinum er tað miðstaðurin, har børnini sleppa at reika frítt, leika, larma og liva. Men eitt vikuskifti um árið fyllist graslíkið vid tónleiki og áhoyrarum, og tá eru vit vaksnu boðin inn undir júst somu fortreytum. At reika frí, at leika, at larma og at liva. G! dregur okkum aftur til barndómsbygdina, har vit ikki kendu lívsins vaksnu ábyrgdir. Vit hitta vinfólk, leypa á sjógv, tjalda og njóta at aftur verða fevnd av fjøllunum og fjørðunum, sum hava uppalt okkum.

Og júst spæliplássið var eisini karmur um barndómin hjá Elinborg, sum hon nú vitjar aftur sum tónleikari, sangari, útbúgvin bachelor í tónlist og sjálvlærd plátuframleiðari. At koma aftur til heimstaðin og merkja rokanina í bygdini eftir allar hesar mánaðirnar, har spontanitetur bleiv skerdur, birtir aftur hesa serligu kensluna, sum einans G! kann tendra:

“Fyri meg er G! staðið, har vit kunnu koma saman og vera hundrað prosent egin uttan at óttast at verða dømd. Eitt stað, har alt bara er deiligt - og hetta hevur serliga manglað hesi síðstu tvey árini. Ein fríløta, har mann sleppur øllum, slappar av, stuttleikar sær og gloymir alt annað í eina løtu.”

At detta fram á konsertir og uppdaga nýggjan tónleik, ein ikki kendi áður, er eitt av eyðkennunum hjá G!, sum Elinborg sjálv hevur tikið til sín, síðan hon sum smágenta mól aftur og fram í bygdini. Og í ár stendur Elinborg sjálv á palli at bjóða gestum frá nær og fjar somu uppliving, hon sjálv elskar.

Elinborg framførir saman við tónleikarunum Jan Rúna Poulsen og Heðin Ziska Davidsen fríggjakvøldið 15. juli á Spæliplássinum kl. 20:05.